Blog

Losgesneden…

Mag ik me ook gewoon heel boos voelen?

Alle verbindingen losgesneden voor zovelen op zoveel vlakken. Tot 1 juni!

Daar staan we dan… Als magere boompjes vangen we ongewild de harde klappen op van de losgesneden banden die de wind tegen ons aan slaat…

En ja, op een latere dag zal ik weer de rust voelen van een boom die niets hoeft behalve langzaam te groeien gedurende de seizoenen. Stevig en rustig.

Nu ben ik echter boos… Boos voor mijzelf en boos voor zovelen… En dat is oké…

#corona #impact #emoties

We communiceren…

Kameleons hebben allemaal een eigen basiskleur, waarmee ze in hun natuurlijke omgeving niet opvallen. Het veranderen van kleur gebruiken ze om met elkaar te communiceren.

We leven nu in een vreemde situatie, waarbij waarschijnlijk veel mensen zich samen met mij afvragen of onze natuurlijke omgeving straks weer helemaal hetzelfde terugkeert. Of dat deze periode verschuivingen gaat teweegbrengen. Met ongetwijfeld hele mooie perspectieven, maar vol automatisch ook altijd een keerzijde. Het is onbekend.

En dat onbekende maakt mij zoekend. Ik zie prachtige voorbeelden van kleuren waarmee anderen (via sociale media, hoe anders 😉) communiceren. Mensen die communiceren via vrolijke kleuren van nieuwe kansen, pastelkleuren van vertrouwen, donkere angsttinten, de helderheid van de waarheid of felgekleurde daadkracht. En ik? Ik trek me terug (naast het juf zijn hier thuis) en lijk vooral op zoek naar mijn basiskleur.

En zo doen we allemaal op onze eigen manier ons best juist de verbinding op te zoeken, met welke kleur dan ook… We communiceren… 

Bericht met ballen!

Die ballen had ik wel even nodig, want… naast en vanuit het trainingsacteren… ga ik mijzelf verder ontwikkelen als coach!
Aangezien dóen de beste manier is om iets te leren, zoek ik mensen die dan weer de ballen hebben om bij mij een aantal sessies te volgen. Met als enige investering jouw tijd en energie.

Ben jij of ken jij iemand die een klein balletje, een grotere bal of een flinke skippybal graag zou willen laten rollen…? Dan zou ik zeggen, stop met nadenken en kom die sessies bij mij gewoon dóen om te ontdekken wat er mogelijk is!

Deze stap had niet niet kunnen ontstaan zonder ‘mijn raad van wijze mannen’. Richard Hulshof, bedankt voor jouw vertrouwen in mijn kunnen en jouw steun als supervisor! En Ed de Bruin, wat heb ik al veel van je geleerd over het leven en hoe mooi om ook op dit vlak uit jouw jarenlange ervaringen te mogen putten!

Genoten!

Zoals je kunt zien… Nee… Eh…

Nou, in ieder geval heb ik genoten van het spelen van een studente in een regiescene. Het bracht goede discussies op gang over hoe studenten op diverse manieren te motiveren!

#trainingsacteren
#regiescene
#heerlijkomtegendraadstespelen

Verlichting

Trainingsacteurs worden ook weleens spiegels genoemd. Via het spiegelen van gedrag kunnen ze licht op zaken werpen…

Soms is het echter méér dan wat licht werpen en heb je als acteur mee mogen helpen om daadwerkelijk verlichting te brengen bij iemand! Dat bleek uit een volgende reactie die de trainer en ik nadien ontvingen:

“De adviezen uit de training heb ik snel daarna in de praktijk gebracht. Het doet mij zo goed. Mijn lasten zijn in een keer weggevallen…”

Dát dus… Zo blij met mijn werk!

#trainingsacteren #oefenen #wateenresultaat!

Gewoon heel rood

Even een gesprekje met de dochter van 12…

‘Heb jij eigenlijk docenten die je niet aardig vindt of zijn ze allemaal wel oké?’
‘Ja hoor, zijn allemaal wel oké.’
‘En die nieuwe?’
‘Die is gewoon heel rood’. Slaat haar vuist met een klap op haar hand. ‘We gaan het gewoon zo doen! Maar als het toch anders loopt, reageert ze heel makkelijk.’

Grote grijns op mijn gezicht. Duidelijk de dochter van een trainingsacteur!
#gedrag #DISC #gewoonheelrood

Golf..

Zo tof om als trainingsacteur onderdeel te mogen zijn van een leerproces. Vooral als deelnemers zichzelf echt uit durven te dagen! Nieuw gedrag uit je tenen weten te halen en vervolgens… doen!

Zo heb ik gister een aantal keren een fikse uitbrander mogen ontvangen… En wat bleek? Al kwam de golf dichtbij, niemand kreeg natte schoenen… Wel de kick!



Oogkleppen

Levenslessen die ik uit mijn werk haal…

Als trainingsacteur moet ik weten wat het doel is binnen een rollenspel. Pas als ik weet waar we naar toe werken, weet ik wat ik moet laten zien en uitlokken bij de ander. Tegelijkertijd kan ik dat doel alleen bereiken door de weg naar het einddoel los te laten. Alleen door mij te focussen op wat er ter plekke gebeurt, kan ik oprecht reageren vanuit mijn gespeelde karakter. Waarbij we langzaam richting het doel werken, vanuit de details in het hier en nu. 

Is dat in het gewone leven ook niet zo? Je hebt doelen nodig om richting te hebben, maar die doelen kun je alleen bereiken door juist te focussen op wat er nú is. Oogkleppen op om niet afgeleid te raken door wat er verder weg is en dan vanuit de aanwezige details een stap zetten… In welke richting dan ook… Of dat nu een groots nieuw plan, het maken van een nieuwe post of desnoods het gewoon gaan slapen is in afwachting van een nieuwe dag…

Gelijkwaardig…

Wat vandaag begon als twijfel aan mijn logo en website (past het nog wel bij me?), eindigde in het maken van dit gifje…

Want ja, als trainingsacteur maak ik deel uit van gesprekken die mensen lastig vinden. Als je iets als lastig ervaart, ben je vaak vooral bezig met jouw eigen gedachten en emoties. Onbedoeld krijgt zo de ander dus minder ruimte in het gesprek. Door samen te onderzoeken hoe beiden partijen in het gesprek meer gelijkwaardig ruimte kunnen innemen, ontstaat er een prettig gesprek voor beiden!

Tja, de vinkjes in het logo dragen voor mij dus (op meerdere manieren) uit wat ik doe en wil met mijn werk. Wat laat me er dan twijfelen? Dat het zelfgemaakt is? Dus niet professioneel genoeg? Vind ik dit ook gelden voor de totale uitstraling van de website? Allemaal vragen die veel over mijzelf gaan, waarmee ik mijzelf onbedoeld weer groter maak… Terwijl het toch gaat om mijn werk inhoudelijk? Het oprechte contact met de ander? Blijkbaar past dit logo daar dus prima bij… voorlopig… 😉